Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Ναρκισσισμός

Κάθε ναρκισσιστική προσωπικότητα λειτουργεί με διαφορετικό τρόπο.  Τα τελευταία δέκα χρόνια η χρήση του όρου «ναρκισσιστής» έχει αυξηθεί και συχνά χρησιμοποιείται ως προσβολή. Σε κανέναν δεν αρέσει να είναι γνωστός ως ναρκισσιστής ή να χαρακτηριστεί ως άτομο με ναρκισσιστική συμπεριφορά - παρόλο που για τους ψυχολόγους οι ναρκισσιστικές ανάγκες είναι φυσιολογικές και καθολικές. Όλοι πρέπει να επαινούνται από τους γονείς ή τους φροντιστές τους κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας αλλά και αργότερα στη ζωή, να εκτιμούνται από τους φίλους και τους σημαντικούς άλλους.Αυτός ο συγκεκριμένος τύπος εκτίμησης - γνωστός ως επικύρωση - είναι απαραίτητος για την ανάπτυξη της υγιούς αυτοεκτίμησης. Το 1914, ο Φρόιντ ισχυρίστηκε ότι όλα τα βρέφη περνούν από ένα στάδιο «πρωτογενούς ναρκισσισμού», ένα πρωτόγονο εγωκεντρικό πλαίσιο στο οποίο δεν μπορούν να καταλάβουν ότι οι άλλοι άνθρωποι είναι απόλυτα ξεχωριστά όντα από αυτά. Αυτό το στάδιο, είπε ο Φρόιντ, είναι μόνο μια στάση στο δρόμο για την αν...
Πρόσφατες αναρτήσεις

Οι τύποι προσκόλλησης και η επιρροή τους στις διαπροσωπικές σχέσεις

  Η πρώτη προσκόλληση με το άτομο που μας φροντίζει, και που συνήθως είναι η μητέρα μας, μας επιτρέπει, από τους πρώτους κιόλας μήνες της ζωής μας, να νιώθουμε μέσα μας ένα αίσθημα ασφάλειας και εμπιστοσύνης στον εαυτό μας και στους ανθρώπους που μας περιβάλλουν. Αυτό το άτομο μας βοηθά να αναπτύξουμε την ικανότητά μας να ηρεμούμε εσωτερικά. Σύμφωνα με τον John Bowlby ,μόλις αισθ ανθούμε πραγματικά ασφαλείς, μπορούμε να ξεκινήσουμε, περίπου σε ηλικία 8 μηνών να απομακρυνόμαστε σταδιακά από το άτομο στο οποίο είμαστε προσκολλημένοι για να εξερευνήσουμε το περιβάλλον μας, έχοντας ήδη εδραιώσει τη δική μας εσωτερική ασφάλεια. Αυτός ο πρώτος δεσμός με το πρόσωπο που μας φρόντιζε θα επηρεάσει τους δεσμούς που θα δημιουργήσουμε αργότερα, ακόμα και στην ενήλικη ζωή μας , και περισσότερο τις ερωτικές μας σχέσεις. Bowlby εντόπισε τέσσερις μορφές σχέσεων: την ασφαλή, τη συμβιωτική (ή αγχώδης σύμφωνα με την ψυχολογική ορολογία), την αποφευκτική και τη χαοτική (ή αποδιοργανωμένη κατά την...

Παιδική κακοποίηση

 Η κακοποίηση ή κακομεταχείριση του παιδιού περιλαμβάνει όλες τις μορφές σωματικής ή συναισθηματικής κακής μεταχείρισης, σεξουαλικής παραβίασης, παραμέλησης ή παραµεληµένης θεραπευτικής αντιμετώπισης ή εκμετάλλευσης για εμπορικούς σκοπούς, η οποία καταλήγει σε συγκεκριμένη ή εν δυνάμει βλάβη που αφορά στη ζωή και στην ανάπτυξη του παιδιού, στα πλαίσια µιας σχέσης ευθύνης, εμπιστοσύνης και δύναμης.» Ο νόμος Ν. 3500/ 2006 για την ενδο-οικογενειακή βία,  περιλαμβάνει σημαντικές προβλέψεις που παρέχουν αυξημένη προστασία στα θύματα βίας στο χώρο της οικογένειας. Ο νόμος αυτός καθιερώνει ότι όλα αυτά τα αδικήματα διώκονται αυτεπαγγέλτως, δηλαδή δεν απαιτείται η έγκλιση εκ μέρους των γονέων ή των παιδιών θυμάτων βίας. Οι μορφές κακοποίησης των παιδιών και των εφήβων είναι οι εξής : Σωματική κακοποίηση → Σωματικοί τραυματισμοί εκτείνονται από ήπιας μορφής ,μώλωπες, επιφανειακές πληγές, έως σοβαρής μορφής εγκαύματα, κατάγματα). Παραμέληση → Κάνουμε λόγο για εγκατάλειψη όταν η αυτότ...

Μέθοδος αντιμετώπισης της κρίσης πανικού

Η διαταραχή πανικού πρόκειται για οξείες, μη αναμενόμενες και έντονες κρίσεις άγχους με συντριπτικά συμπτώματα που έχουν διάρκεια ως και δέκα λεπτά περίπου. Οι κρίσεις πανικού είναι ξαφνικές και χωρίς κάποια αφορμή. Το άτομο βιώνοντας μία κρίση πανικού έχει το αίσθημα ενός μεγάλου και επικείμενου κινδύνου από την σωματική αλλά και την ψυχική σφαίρα. Σύμφωνα με τα λεγόμενα ατόμων που έχουν βιώσει μία κρίση πανικού, την περιγράφουν σαν μια έκρηξη ηφαιστείου''   Σκέφτεσαι ότι δεν μπορείς να πάρεις ανάσα και νιώθεις τα πόδια σου να μη σε κρατάνε..... Την πρώτη φορά, είναι ιδιαίτερα τρομακτικό, γιατί νομίζεις ότι παθαίνεις καρδιακή προσβολή ή ότι χάνεις τα λογικά σου..... Ο φόβος κάνει τα πράγματα χειρότερα και αρχίζεις τώρα και αναπνέεις γρήγορα, γιατί είναι σαν μην σου φτάνει ο αέρας, ενώ η καρδιά σου κοντεύει να πεταχτεί έξω από το στήθος σου με τη δύναμη και την ταχύτητα που χτυπάει.''   Πολλοί αναφέρουν ότι κατά τη διάρκειά της κρίσης, μπορεί να αισθανθούν έντονη άνοδο...

Πως να θέτουμε υγιή όρια στις διαπροσωπικές μας σχέσεις

  Τ α όρια αποτελούν φυσικές, συναισθηματικές, σεξουαλικές και πνευματικές ενδείξεις ικανές να μας προστατεύσουν και να μας οριοθετούν τόσο, από τον έλεγχο, τη χειραγώγηση και την εκμετάλλευση από τους άλλους, καθώς και από την έκθεση του ίδιου μας του εαυτού. Μας δίνουν τη δυνατότητα να διαχωρίζουμε τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας από αυτά των άλλων και μας “υποχρεώνουν” να αναλάβουμε την ευθύνη των σκέψεων, των συναισθημάτων και των πράξεών μας. Τα όρια μας βοηθηθούν στην θεμελίωση μίας υγιής σχέσης, όπου το κάθε μέλος της αναπτύσσεται και εξελίσσεται τόσο αυτόνομα και ανεξάρτητα, όσο και συνολικά παρέχοντας ασφάλεια και προστασία .  H οριοθέτηση μας προστατεύει από αισθήματα ενοχής και θυματοποίησης και μ ας βοηθά να εξασφαλίσουμε την αυτοεκτίμησή μας εντός των σχέσεών μας . Αναλαμβάνοντας ο καθένας την ευθύνη των συμπεριφορών, σκέψεων και συναισθημάτων του, γλιτώνει από άσκοπα “εφηβικά παιχνίδάκια” με τους γύρω του. Επιπλέον  η  οριοθέτηση μας δίνει τη...

Επτά βήματα για να απαλλαγείτε από την αναβλητικότητα

Η  αναβλητικότητα , σύμφωνα με τον  Φρόυντ , μπορεί να οφείλεται στην  αρχή της ευχαρίστησης , κάποιος δηλαδή μπορεί να προτιμά την αποφυγή αρνητικών συναισθημάτων και να καθυστερεί τις εργασίες οι οποίες προκαλούν άγχος.  Η αναβλητικότητα μπορεί να οδηγήσει σε  άγχος , μια αίσθηση  ενοχής  και  κρίσης , σοβαρή απώλεια  παραγωγικότητας , καθώς και κοινωνική αποδοκιμασία για την μη τήρηση ευθυνών ή δεσμεύσεων. Αυτά τα συναισθήματα συνδυαζόμενα μπορούν να προκαλέσουν περαιτέρω αναβλητικότητα. Αν και θεωρείται ως  φυσιολογικό  οι άνθρωποι να αναβάλουν σε κάποιο βαθμό, αυτό μεταλλάσσεται  σε πρόβλημα όταν δυσκολεύει την φυσιολογική λειτουργία. Η χρόνια αναβλητικότητα μπορεί να είναι σημάδι μιας υποβόσκουσας  ψυχικής διαταραχής . Τέτοιου είδους αναβολείς μπορεί να δυσκολεύονται να ζητήσουν στήριξη λόγω του  κοινωνικού στίγματος  και της πεποίθησης ότι αποστροφή προς τα καθήκοντα προκαλείται από την τεμπελιά, χαμηλή...

Ο ρόλος των ονείρων στη ψυχοθεραπεία

Πρώτος ο Φρόυντ ασχολήθηκε με τα όνειρα των ασθενών του και τα μηνύματά τους. Πίστευε ότι το πρώτο όνειρο είναι σημαντικό διότι αποκαλύπτει τα βασικά προβλήματα του ασθενούς, προτού αυτός υψώσει άμυνες. Επομένως για τον Φρόυντ τα  όνειρα αποτελούν ένα  επιπλέον εργαλείο που έχει στη διάθεση του ένας θεραπευτής. Τα όνειρα θεωρούνται το στόμα του υποσυνείδητου, η περιγραφή των δυσκολιών του θεραπευόμενου δοσμένη σε άλλη μορφή, αυτής των εικόνων.  Ο ρόλος των ονείρων, όπως αναφέρει ο Υalom στο βιβλίο του'' Το δώρο της ψυχοθεραπείας'', βοηθάει στην διευκόλυνση της θεραπευτικής διαδικασίας, καθώς σημαντικό ρόλο διαδραματίζει όχι τόσο η ακριβής ερμηνεία του ονείρου όσο  το  βαθύτερο νόημα της εμπειρία του θεραπευόμενου σε σχέση με τα συναισθήματα του. Η επικέντρωση στα όνειρα στο ξεκίνημα της θεραπείας, συχνά μας διαφωτίζει για τη δέσμευση ή την ανάπτυξη σχέσης εμπιστοσύνης όσον αφορά στη θεραπευτική συμμαχία. Επιπλέον τα όνειρα καθρεφτίζουν τη πορεία του θεραπευόμενο...