Παιδική κακοποίηση

 Η κακοποίηση ή κακομεταχείριση του παιδιού περιλαμβάνει όλες τις μορφές σωματικής ή συναισθηματικής κακής μεταχείρισης, σεξουαλικής παραβίασης, παραμέλησης ή παραµεληµένης θεραπευτικής αντιμετώπισης ή εκμετάλλευσης για εμπορικούς σκοπούς, η οποία καταλήγει σε συγκεκριμένη ή εν δυνάμει βλάβη που αφορά στη ζωή και στην ανάπτυξη του παιδιού, στα πλαίσια µιας σχέσης ευθύνης, εμπιστοσύνης και δύναμης.» Ο νόμος Ν. 3500/ 2006 για την ενδο-οικογενειακή βία,  περιλαμβάνει σημαντικές προβλέψεις που παρέχουν αυξημένη προστασία στα θύματα βίας στο χώρο της οικογένειας. Ο νόμος αυτός καθιερώνει ότι όλα αυτά τα αδικήματα διώκονται αυτεπαγγέλτως, δηλαδή δεν απαιτείται η έγκλιση εκ μέρους των γονέων ή των παιδιών θυμάτων βίας.

Οι μορφές κακοποίησης των παιδιών και των εφήβων είναι οι εξής :

• Σωματική κακοποίηση → Σωματικοί τραυματισμοί εκτείνονται από ήπιας μορφής ,μώλωπες, επιφανειακές πληγές, έως σοβαρής μορφής εγκαύματα, κατάγματα).
• Παραμέληση → Κάνουμε λόγο για εγκατάλειψη όταν η αυτότητα ή η εντόπιση των γονέων δεν είναι γνωστά, εάν το παιδί εγκαταλείφθηκε από έναν γονέα σε συνθήκες στις οποίες το παιδί υπέστη σοβαρή βλάβη ή ο γονέας δεν διατήρησε επαφή µε το παιδί ή δεν του παρείχε επαρκή υποστήριξη για συγκεκριμένη χρονική περίοδο.
• Σεξουαλική κακοποίηση → Η σεξουαλική κακοποίηση είναι μέρος όλων των ορισµών παιδικής κακοποίησης. Περιλαµβάνει πράξεις ενός γονιού ή ενήλικου που φροντίζει το παιδί οποιουδήποτε τύπου επαφή ενός ενηλίκου µε ένα παιδί µε στόχο τη σεξουαλική ικανοποίηση του ενηλίκου, ο οποίος έχει πάντα την αποκλειστική ευθύνη γιατί τα παιδιά δεν είναι δυνατόν να συγκατατεθούν σε οποιαδήποτε τέτοια ενέργεια).
• Συναισθηματική κακοποίηση → Περιλαμβάνει κάθε τραυµατισµό της ψυχολογικής υπόστασης και της συναισθηµατικής σταθερότητας του παιδιού, όπως αυτός τεκµηριώνεται από µια εµφανή και ουσιαστική αλλαγή στη συµπεριφορά, τη συναισθηµατική ανταπόκριση, ή την επίγνωση.

Πρόληψη της παιδικής κακοποίησης

Όταν υπάρχει υποψία παιδικής κακοποίησης χρειάζεται να:

 Ενηµερώνονται οι αρµόδιες αρχές (εισαγγελέας, αστυνοµία) και να εισάγεται το παιδί στο νοσοκοµείο προκειµένου, κατ’ αρχήν, να προστατευθεί η ζωή του και να αντιµετωπιστούν τα ιατρικά προβλήµατα.

 Παρέχεται βοήθεια στο παιδί και στην οικογένεια από διεπιστηµονική οµάδα ειδικών (παιδίατρος, κοινονικός λειτουργός, ψυχολόγος και παιδοψυχίατρος) µε:Μεταφορά του παιδιού σε ασφαλές πλαίσιο διαµονής (µακριά από τους γονείς, για κάποιο τουλάχιστον διάστηµα, αν κριθεί αναγκαίο).

 Ψυχοδιαγνωστική εκτίµηση παιδιού και γονέων για την πιθανότητα ύπαρξης ψυχολογικών ή άλλων

αναπτυξιακών (για το παιδί) δυσκολιών που χρειάζονται φροντίδα.

 Συµβουλευτική στήριξη - ψυχοθεραπεία γονέων.

 Ψυχοθεραπευτική βοήθεια παιδιού.

 ∆ιευθετούνται νοµικά ζητήµατα, όπως αφαίρεση (προσωρινή ή όχι) της επιµέλειας από τους γονείς, εάννδείκνυται, προκειµένου να είναι ασφαλές το παιδί. Αυτό χρειάζεται µέχρι οι γονείς (ει δυνατόν, µέσω ψυχο-εκπαιδευτικών και υποστηρικτικών προγραµµάτων) να καταστούν ικανότεροι να ανταποκριθούν σωστά στις υποχρεώσεις τους απέναντι στο παιδί.

Που µπορείτε να απευθυνθείτε εάν υποπτευθείτε µια περίπτωση παιδικής κακοποίησης:

1.  Στις τοπικές αρχές , στο Αστυνοµικό Τµήµα της περιοχής.
2.  Υπηρεσίες Πρόνοιας
3. Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού, Φωκίδος 7 (4ος όρ.), 115 26 ΑθήναΤηλ. 01-7715.791 - Fax 017793.648, E-mail: agatinst@otenet.gr
4. Στην τηλεφωνική γραµµή SOS «1056»
5. Σε συλλόγους και Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις όπως «Το χαµόγελο του παιδιού».

Πηγές ::http://www.experimentalphysiology.gr/UserFiles/Research/child%20abuseLO.pdf